راهنمای نگارش مقاله کنفرانسی در شاخه های مختلف فلسفه؛ از فلسفه اسلامی و حکمت متعالیه تا فلسفه تطبیقی شرق و غرب

ساختار کلی یک مقاله فلسفی برای ارائه در کنفرانس

بیشتر مقالات مناسب کنفرانس فلسفه را می توان در چهار بخش اصلی خلاصه کرد. رعایت این ساختار باعث می شود داوران و خوانندگان بدون آشفتگی بتوانند مسیر استدلال شما را دنبال کنند.

1. چکیده و واژگان کلیدی: در حدود ۱۵۰ تا ۲۵۰ کلمه، مسئله، روش، چارچوب نظری و نتیجه اصلی را بگویید. چهار تا شش واژه کلیدی انتخاب کنید که هم با محور فلسفی مقاله هماهنگ باشد و هم با عبارات فراخوان کنفرانس نزدیک باشد.
2. مقدمه و طرح مسئله: زمینه بحث را معرفی کنید، پرسش اصلی را شفاف بنویسید، اهمیت آن را نشان دهید و به اختصار بگویید مقاله در چند بخش به این پرسش پاسخ می دهد. در مقدمه از ورود زودهنگام به جزئیات فنی خودداری کنید.
3. بدنه تحلیلی یا استدلالی: بسته به شاخه فلسفی، این بخش ممکن است تحلیلی متنی، مقایسه ای، تاریخی، تفسیر یک فیلسوف، یا نقد یک رویکرد باشد. بدنه را به زیربخش های منظم با تیترهای روشن تقسیم کنید تا خواننده در استدلال گم نشود.
4. نتیجه گیری و جمع بندی: به طور خلاصه نشان دهید چه چیزی ثابت یا روشن شده است، چه پرسش هایی همچنان باز است و پیشنهادهای شما برای پژوهش های بعدی چیست. نتیجه گیری باید پاسخی روشن به پرسش مطرح شده در مقدمه باشد.

در تمام شاخه های فلسفه، شفافیت مفهومی، انسجام استدلال و استناد دقیق به منابع اصلی و ثانویه، سه معیار اصلی داوران برای ارزیابی مقاله هستند. با این پیش زمینه، اکنون به سراغ محورهای مختلف فلسفی می رویم.